ภายหลังจากได้กล้องมาอยู่ในมือแล้ว ก็เริ่มหาอะไรถ่ายตามภาษาแต่เชื่อได้เลยว่าแรกๆ ไม่ได้เรื่อง ได้ราวเลย ทำไมไม่เหมือนที่เราเห็นในเวบล่ะ มันน่าจะเหมือนกันนะ หลังจากเราลองผิดถูกอยู่หลายครั้ง เริ่มรู้สึกว่า แต่ละคนจะมีวิถีการถ่ายที่ แตกต่างกันออกไปเฉพาะตัว การที่เราถ่ายโมและ พยายามให้มันเป็นมากไปก็ไม่ได้หมายความว่า ภาพจะสวย แต่บางครั้งภาพสวย แต่ก็สื่ออะไรออกมาไม่ได้ก็มี

นี่เป็นภาพแรกๆของผมเลย จำได้ว่าวันนั้นไปต่อ ทะเบียนรถให้พ่อที่ ขนส่งทางบกผมว่า ผมไม่ค่อยชอบภาพถ่ายตัวเองเท่าไหร่ แต่คนอื่นจะมองอีกอย่าง นี่มันคงเป็นสาเหตุที่ ทำให้มุมมองของแต่ละคนแตกต่างกันไป เราถ่ายอย่างคนอื่นไม่ได้ คนอื่นก็คงถ่ายแบบเราไม่ได้

ม้วนแรก 36 รูปได้ก็เยอะเสียก็แยะ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ามันเสียไปเพราะอะไร ทำไมมันไม่สว่างกว่านี้ มืดไปหรือเปล่า กล้องเจ๊ง แล้วแน่เลย ...... อันหลังเอาไว้เป็นเหตุ ตอนแก้ตัวไม่ขึ้น 555+ แต่กล้องโลโม แต่ละตัวแม้จะ รุ่นเดียวกันแบบเดียวกัน แต่บอกได้เลยว่ามันไม่เหมือนกัน ของพวกนี้ต้องจับต้องไปเรื่อยๆมั้ง จับให้รู้สึกเคยชินแล้วอะไรๆจะเริ่มออกมา OK ม้วนต่อ มาผมเลยเริ่มลองกระบวนการที่เราเรียกว่า ครอส ( X-process ) คือการนำ เอาฟิล์มสไลด์ มาล้างน้ำยาสี รู้สึกว่าผมจะใช้ ฟูจิ นะม้วนที่ 2 เนี่ย

บางรูปก็ดู สีดรอปๆตุ่นๆลงไป แต่ก็รู้สึกว่าไม่เหมือนกันม้วนแรก แม้ว่าจะต่างกันไม่มากเท่านัก เริ่มรู้สึกว่า มันต้องถ่ายเพราะอยากถ่าย ด้วยอารมณ์อยากถ่ายจริงๆ ไม่ได้ฝืนหรือเกร็งเกินไป แล้วอะไรๆจะออกมาเอง ของบางอย่างไม่น่าจะมีใครถ่าย แต่พอถ่ายออกมากับน่าดูคงเพราะว่า เรามองข้ามอะไรในตัวมันออกไป หรือเห็นจนชินตาจนไม่รู้สึกว่ามีอะไรอยู่ข้างใน แต่ถ้ามองกันดีๆ ยังมีอะไรๆอีกเยอะ ที่ยังซ่อนอะไรดีๆในตัวไว้อยู่ ขึ้นอยู่ที่ว่าเราจะมองเห็นตอนไหนนั่นเอง ......

" ภาพเราแย่ว่ะ " , " ภาพเราไม่สวยเลย ", " ไม่เหมือนที่เห็นเลย " ....ลืมๆเรื่องแบบนี้ไปให้หมดครับแล้วอะไรๆจะดีเองครับ ขอให้สนุกในการ ถ่ายภาพนะครับ ...